جعفر شهرى باف
17
طهران قديم ( فارسى )
صورت صحت و سقم و خوب و بد آن و سپس اثرات آن تعيين ميگرديد . شبهاى : اول ، دهم ، سيزدهم ، چهاردهم ، بيست و يكم ، بيست و پنجم و بيست و نهم كه غيردرست و صحت نداشته به آن نبايد اعتنا بشود . شبهاى : دوم ، نهم ، پانزدهم ، هيجدهم ، نوزدهم ، بيست و سوم ، بيست و چهارم ، بيست و ششم ، بيست و هفتم ، بيست و هشتم تعبيرش برعكس و هرچه تعبيرش باشد بايد خلاف آن حساب بكنند . شبهاى : سوم ، چهارم ، يازدهم ، دوازدهم ، شانزدهم ، تعبيرش صحيح بوده ، اما اثرش به تعويق مىافتد . شبهاى : پنجم ، ششم ، هفتم ، هشتم ، هفدهم ، بيست و دوم ، صحيح و خلاف نداشته بايد بيننده منتظر تعبيرش باشند . شبهاى : بيستم و سىام ، هم صحيح و هم مؤثر كه هم تعبير داشته و هم اثرات خود را ظاهر خواهد ساخت . ايام نحس سال همچنين در ماههاى قمرى بيست و چهار روز تمامىشان نحس معلوم شده بود كه هيچ عملى در آنها به خير و خوشى به آخر نميرسيد و چنانچه ابتدا ميشد به پايان نميرسيد : از محرم : يازدهم و بيست و يكم . از صفر : اول و بيستم . از ربيع الاول : دوم و دهم . از ربيع الثانى : اول و بيست و يكم . از جمادى الاول : دهم و يازدهم . از جمادى الآخر : دهم و يازدهم . از رجب : سيزدهم و پانزدهم .